» Ümit Yaşar Oğuzcan şiirlerini mi okumak istiyorsunuz? Öyleyse tıklayın! (yeni)

12.05

2018

Adaş

Hüseyin Özüpekçe

Bu öykü, 12.05.2018 tarihinde günün yazısı seçilmiştir.

Bir ambulans sesi ile bölündü kızın gülüşü. Acil servisin bu günkü yoğunluğuna yenilmeye direnen bir hızla kapıya yöneldi. Sokaktan hergün yara bere içinde eve döndüğünde yaralarını temizlemeyle başlamıştı aslında meslek hayatı. En çokta çok sonraları sahip olduktaları küçük kardeşini iyileştirebilmeyi öğrenmek için seçmişti bu mesleği. Kendinden parça verdiği kardeşinin küçük yüreği dayanamamıştı ablasının onu iyileştirmesini görecek kadar.

Hasta sedyeyle içeri alınırken hemen herkese ne yapmaları konusunda emirler yağdırıyordu. Onu acil durumlara müdahale ederken görenler bu narin kadının nasıl bu kadar yürekli olduğuna inanamıyorlardı. Müdahelesinden ve hasta yoğun bakıma alındıktan sonra odasına yöneldi gün artık ağarmak üzereydi. Masasına yöneldi doktor olmasına rağmen kardeşini kaybettiğinden bu yana sigara kullanıyordu. Pencerenin kenarında şehrin uyanmasını izlerken son nefeslerini çekiyordu sigarasından...

Mesaisi dolupta devrederken artık göz kapakları kapanmak üzereydi.

Çalışanlar geceki acil vakaların kayıtlarını düzenlerken ilişti görevli kızın gözüne bir soyisim. Yıllarca hayalini kurupta olmaz uymaz endişesi ile kendisini sürekli geri tuttuğu adammıydı bu.

Az sonra yanına kucağında üç dört yaşlarında bir kız çocuğu olan kadın geldi. Adamın adını verip birkaç evrak teslim etti. Kadın kendisine yardımcı olup olamayacağını sorduğunda görevli kız aklındaki sorunun da cevabını bulabilmek niyetiyle yardım edebileceğini belirtti.

Kadın kimseye haber vermeden gelmişti hastaneye adamın sürekli tekrarlayan bu durumu çevresindekileri üzmekteydi. Bu nedenle kimseye haber vermemişti. Adam yürürken sokakta yığılmış yere öyle getirilmişti hastaneye.

Hemen karşılarında ki asansöre yöneldiler altıncı katın düğmesine bastı kız. Yoğun bakım ünitesiydi burası. İçeri sadece kadın girebilecekti. Fakat kızını bırakmak istemiyordu. Görevli kız bakabileceğini söyleyip kucağına aldı kızı. Uykuyla karışık bir bakışla küçük kız başını görevli kızın omzuna koydu. Alışmıştı hastane kokusuna iki yıldır babasının her yatışında günlerce o da hastane kokusuna alışmıştı.
Görevli kız saçını okşarken adını sordu küçük kız cevapladı. Daha bir sıkı sarıldı küçük kıza birde öpücük kondurdu saçlarına. Az sonra kadın çıktı odadan. Birlikte tekrar aşağı indiler.

Görevli kız adamı tanıdığını belirtecek herhangi bir şey söylememişti. Kadın aile bireylerine haber verdi gelmeleri epey sürecekti. Küçük kızı yatırabilirsiniz dinlenme odasında dedi görevli kız. Birlikte gectiler odaya. Battaniye getirtti görevlilere. Uyurken küçük kız hastalığı sormuştu. Kadın karaciğer ... dediğinde bu konuda çok iyi bir doktor var dedi bu hastanede. Kadın iki yılda çok fazla doktor gezdiklerini söyledi. Doktorun çalışma saatlerine bakıp geleceğini söyledi. Az sonra döndüğünde gece müdahele eden doktorun zaten dediği doktor olduğunu söyledi ve kendisininde çok yakın arkadaşı idi.

Bu şehre günübirlik gelmişlerdi. Kadın ve kızı yemeklerini yerlerken adam hem yürümek hemde para çekmek için ayrılmıştı kısa süreliğine aradan bir saat kadar geçmesine rağmen dönmemişti adam. Bu sırada kadın kızıyla ilgilendiginden vakittende haberdar değildi. Az sonra gelen telefonla hemen kalktı durumu anlattı. Çalışanlardan birisine kadını istediği hastaneye bırakmalarını söylemişti iş yeri sahibi.

Vakit akşamüstüne dönmüştü kızın mesaisi bitecekti fakat ayrılmak istemiyordu. Az sonra arkadaşı doktorda gelmişti. Dinlenme odasına yöneldiler bugün yine nöbet vardı. Uyuyan kızı ve kadını görünce görevli kız durumu anlattı. İlgileneceğini belirterek oturdu küçük kızın saçlarını okşadı.

Kadın ve kızı ayrıldılar adamın kardeşi kalacaktı hastanede ve yapacakta bir şey yoktu. Otellerine gittiler diğer yakınlarıyla birlikte.

Aradan iki gün geçmişti. Sabah doktor odasında iken görevli kız gelip adamın durumunu sordu. İlk defa bir hastasının durumu sorduğundan doktor kafasını sallamıştı iki yana hayırdır anlamında. Kız adamı yıllar öncesinden tanıdığını söyledi. Anlattı yıllar önce aynı şehirde yaşamışlardı. Yan yana olsadarda çoğu zaman kız adamın hislerine olmayacak zaten diye hiç tepki göstermediğini söyledi doktor arkadaşına.

Bu sırada kadında kızıyla birlikte çalmıştı kapıyı içeri girdiklerinde küçük kız artık alıştığı görevli kızın kucağına gitti. Saçlarını okşadı birde öpücük aldı. Birlikte aşağı inelimmi dedi küçük adaşına. Çıktılar odadan. Kadın durumu soracaktı ki doktor kısa zamanda ameliyat... Bu üçüncü olacak dedi kadın. Uygun bir nakilden başka şans yoktu. Yaralar temizlenmiyordu adamın ciğerinden.

Kadın tanıdık herkesten yardım istedi nakil şarttı. Aradan 3 hafta geçmişti artık uygun çıkan sonuç yoktu.

Kız kadına söylemeden doktora kendisininde sonuçlarına bakmasını istemişti bir hafta önce. Bugün izin günüydü telefonla uyandı. Telefondaki ses sonuçlar uyuyor. ... Bu durumu kahvaltı sofrasında ailesine açtı daha önceden arkadaşı olduğunu belirtti aslında yüreğinin tek sahibiydi bu adam.

Aile karşı çıksa da dik başlı bu kızın aklına koyduğunu yapacağını biliyorlardı.

Kapıyı çalıp içeri girdiler ailesiyle kız. Doktor bütün olası durumları anlattı hem hastayla ilgili hemde kızlarıyla ilgili. Kızları açısından bir kaç gunde atlatılacak bir ameliyat olacağını öğrendiler....

Aileye uygun naklin bulunduğu söylendi. Adam uyuyordu. Kız girdi içeri özlemişti bu yüzü. Elini tuttu kızın çok güzel bir çocuk dedi çıktı odadan.

Ameliyat günü gelmişti. Kız basit bir yalan söylemişti parçasını vereceği adamın eşine küçük bir ameliyat geçirmesi gerektiğini söylemişti.

Aradan iki hafta geçmişti adam kendine gelmiş konuşuyordu yatağında küçük kızıyla. Kızı kendilerine sürekli yardım eden adaşı ablasını anlatıyordu.

...

Çıkarken hastaneden babasının kucağında bir daha görmediği adaşını sordu. ... Kimse bilmiyordu adaşının bir parçasının artık babasında yaşadığını...

Hüseyin Özüpekçe

Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Öykü için yorumlar

Bu öyküyü sevdim diyenler

Yazarın son 10 yazısı

Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri