» Cezmi Ersöz şiirlerini mi okumak istiyorsunuz? Öyleyse tıklayın! (yeni)

05.04

2018

Mükafat

Zübeyde Yalçınkaya

Bir kadın geldi padişahın sarayına. Padişah kadına bakınca onun beş yüz tane olan yüzünü gördü. En net yüzü kendine bakandı. Ve padişah
-Hikmet, hikmet, dedi. Ve kadınla evlendi. Kadın, padişaha zamanla bir yüzünün özelliğini sunuyor, padişah ise öğrendiği yüzün aşkıyla pervane gibi oluyordu. Kadının yüzüyle bir gün sabrı, bir gün şükrü, bir gün sadaka vermenin güzelliği, bir gün çileyi, bir gün derdi, bir gün ihaneti, vb. öğreniyordu. Her yüzde doyulmaz lezzetler vardı ve padişah en çok kadının sabır yüzünü beğenmişti. Sudan ince, hassas ve şeffaf olan sabrı... Padişah sırayla dört yüz doksan dokuz yüzle tanıştı ve ta ki son yüzle tanışana kadar mutluydu. Evet, o son yüz. Girenin çıkamadığı, görenin ne gördüğünü bilemediği o yüz. Bu yüz sır yüzü değildi. Hayır, hayır, aşk yüzü de değildi. Bu yüz peygamberin bile itiraz etmeden kabullendiği bir yüzdü. Bu yüz işte o yüz, ölüm yüzüydü. İnsanların koyu karanlık olduğuna inandığı yüz. Padişah bu yüzü kabullendi ve onu da itirazsız yaşamak istedi. Ve bu sırrı da öğrenmesi gerekliydi. Çünkü insan ölümü bilmekle kelama ermekteydi. Yaradan ile kul arasındaki son perde de böylelikle gitmekteydi.
Padişah çok hastalandı. Öyle hastaydı ki son iki yılda çok zayıflamış, yetmemiş vücudu kurtlarla dolmuştu. Herkes ondan iğrenir ve kaçar olmuştu. Vücudu çürük ceset gibi kokan padişah, artık kendinden bıkar olmuştu. Bir de o sancılar, gereksiz yere çektiği kol, diz, karın, hatta göz ağrısı... Ah nerede ölüm demeye tam başlamıştı ki o gün öldü. Ölürken yüzünde koca bir tebessüm vardı. Çünkü cenneti gören padişaha melek,
-İstersen geri git, ama bilirsin burayı gören dönmek istemez. Tabi sen farklısın sana gönderilen hurinin beş yüz yüzü ile imtihan oldun ve de itiraz etmedin. İşte yaradan seni mükâfatlandırdı. İster git yalancı dünya cennetinde istediğin kadar yaşa, istersen de burada kal, dedi. Padişah düşündü. Bir gün elinden padişahlığı gidecekti. Ve yine buraya yaşlanıp, ölüp gelecekti. Her şeyin kestirmesi iyiydi. Belki dünyaya gitse bu mükâfatı kaybedebilirdi. Ve padişah kalmayı seçti. Ne de olsa tüm sevdikleri bir gün buraya gelirdi diye...



Zübeyde Yalçınkaya

Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Etiketler: mükafat-yüz-ölüm

Öykü için yorumlar

Bu öyküyü sevdim diyenler

Yazarın son 10 yazısı

Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri